بهانه ای برای احترام دوباره به شهیدان

انتهای شهریور در تاریخ غنی ملت بزرگ ایران یادآور خاطره ای بسیار تلخ و دردناک برای همه ایرانیان است.

حمله ناجوانمردانه رژیم بعث عراق به ایران عزیز در سی و یکم شهریور ماه پنجاه و نه، واقعه ای بس ناگوار بود که متاسفانه ویرانی ها و قربانی های زیادی را برای کشورمان بر جای گذاشت.

البته در مقابل این تهاجم، مقاومت و دفاعی شکل گرفت که در طول تاریخ ملتها بی نظیر و بی سابقه بود و مردم عزیز ما از اقصی نقاط مختلف کشور برای حفظ میهن با امداد از ذکر یا زهرا و یاحسین به نقاط صفر مرزی رهسپار شدند تا دشمن متجاوز بی عقل و تدبیر ببیند که این جا ایران است و ایرانی حقیقی همچون سالار شهیدان کربلا سر می دهد تا ناموس و خاک وطن در امان باشد.

جنگ تحمیلی بر علیه ما یک داستان خیالی و ساختگی یا افسانه ای برای سرگرم کردن آیندگان نبود بلکه واقعیتی انکار ناپذیر و تلخ است که نتیجه طماعی ها و وحشی گری های عده ای از خدا بی خبر می باشد.

در طول هشت سال وحوشت بعثیون ملت ایران جبهه مقاومت خود را تقویت کردند و در دفاعی مقدس برابر متجاوزان ایستادند.

زن و مرد ، پیر و جوان ، معمم و کلاهی ، کارمند و کشاورز ، کارگر و مهندس ، ارتشی و سپاهی ، معلم و دانش آموز ، دانشجو و استاد ، همه بسیج شدند تا وجبی از این خاک به تصرف دشمن در نیاید و بیگانگان بی حیا نتوانند دست درازی به نوامیس ایرانی داشته باشند.

ملت ایران در طول آن هشت سال مقاومت بی نظیر ثابت کرد پای ایران و استقلال و عزت و بزرگی و جلال و مردمش مقتدرانه می ایستد ، جان می دهد اما اجازه نمی دهد از عزت و شکوه این کشور و ملت کاسته شود.

عزیزان زیادی در طول آن سالها و در راه دفاع از وطن به مقام والای شهادت که از همه مقام ها افضل است نائل آمدند و جمع کثیری نیز با گذشت سالها دردها و رنجهای تیر و ترکش های مختلف ، آن ایام را همچنان تحمل می کنند.

پایان شهریور را بهانه ای مناسب میدانم تا یاد و خاطره همه مجاهدان فی سبیل الله را که حسین گویان و عاشورایی در حالی که چشم انتظار ظهور مصلح حقیقی عالم امام عصر سلام الله علیه بودند در دفاع از ما ، آسمانی شدند گرامی داشته و سلام و صلوات و درود بیکرانمان را نثار ارواح پاک این عزیزان و رهروان بی ادعایشان که مدافعان حرم نام گرفتند ، بنماییم.

ما تا آخر عمر مدیون شهیدانمان و جانبازی و از خود گذشتگی ایثارگران گرانقدرمان هستیم.

به امید روزی که با تدبیر و عدل مهدوی ریشه ظلم و ستم در کل عالم هستی خشک شود و تمام ملل دنیا در نهایت صلح و آرامش و بدون جنگ و خونریزی در کنار هم بهترین روزگار را تجربه نمایند.

محمد علی روشن